Slapen zoals onze voorouders: het mysterie van de twee slaapjes

Slapen zoals onze voorouders: het mysterie van de twee slaapjes. Onze voorouders hadden een verrassend ander slaappatroon dan wij vandaag de dag gewend zijn. Terwijl de meeste mensen nu streven naar een onafgebroken acht uur slaap, was het gebruikelijk voor onze voorouders om in twee periodes te slapen. Deze bevindingen, ontdekt door roger ekirch, hoogleraar geschiedenis aan virginia tech, werpen een fascinerend licht op historische slaappatronen.

Het twee-slaap-patroon van onze voorouders

Uit ekirch’s onderzoek blijkt dat mensen voor de 19e eeuw vaak in twee sessies sliepen. De nacht was ongeveer 12 uur lang, waarbij ze eerst drie tot vier uur sliepen, vervolgens twee tot drie uur wakker waren, en daarna weer sliepen tot de ochtend. Dit patroon, bekend als het “tweede slaap”-ritme, werd breed geaccepteerd en ondersteund door literatuur en persoonlijke documenten uit die tijd.

Het effect van verlichting op slaappatronen

De verandering in slaappatronen begon met de opkomst van straatverlichting en later elektrische binnenverlichting. Deze nieuwe verlichting stelde mensen in staat om later op de avond actief te zijn, waardoor de noodzaak voor een tweede slaapperiode afnam. Craig koslofsky bespreekt in zijn boek “avond rijk” hoe straatverlichting leidde tot een verschuiving in sociale en werkgewoonten, wat de tweede slaap minder gebruikelijk maakte.

Wetenschappelijk onderzoek naar twee-slaap-patronen

Psychiater thomas wehr voerde begin jaren 90 een experiment uit waarbij hij proefpersonen beperkte tot tien uur activiteit per dag, wat de omstandigheden van de winter nabootste. Dit onderzoek toonde aan dat de deelnemers spontaan hun slaap in twee delen verdeelden, vergelijkbaar met het historische patroon. Tijdens het wakker zijn tussen de slaapperiodes ervoeren ze een ongebruikelijke rust, wat deed denken aan meditatie in plaats van het onrustige woelen dat veel mensen tegenwoordig ervaren.

Herleving van de twee-slaap-patroon

Hoewel het wetenschappelijk bewijs suggereert dat het twee-slaappatroon natuurlijk kan zijn, is het moeilijk om deze oude gewoonte te herintroduceren in onze moderne, verlichte levensstijl. Dr. J. D. Moyer, die een maand zonder elektriciteit leefde, ervoer vanzelf het oude slaappatroon. Hoewel deze ervaring interessant is, biedt het geen praktische oplossing voor de moderne wereld.

Conclusie

Het slaappatroon van onze voorouders, met hun twee slaapjes per nacht, is een intrigerend historisch feit dat ons een ander perspectief biedt op slaap en verlichting. Hoewel het niet praktisch is om dit patroon volledig te herintroduceren, kan het ons helpen om onze huidige slaaphygiëne te heroverwegen en mogelijk een meer flexibele benadering van slaap te omarmen.

Voor meer informatie over hoe een goed matras uw slaapkwaliteit kan beïnvloeden, bekijk onze matrassen en de keuze voor boxsprings.